Privacy mag wijken als veiligheid burger in geding is
Als het opslaan en uitwisselen van privacygevoelige gegevens nodig is om de veiligheid van burgers te garanderen, moet dat gewoon gebeuren. Wel moet duidelijk zijn welke gegevens zijn opgeslagen, wie iets met die gegevens doen en wat. Ook moeten opslag en uitwisseling van gegevens worden beperkt tot het noodzakelijke minimum.
Aldus zijn enkele belangrijke conclusies uit het rapport ‘Gewoon doen’ van de commissie Veiligheid en persoonlijke levenssfeer. Op donderdag 22 januari overhandigde commissievoorzitter Annie Brouwer-Korf het rapport aan de ministers Hirsch Ballin (Justitie) en Ter Horst (Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties).
Volgens Brouwer-Korf worden het vergaren en uitwisselen van persoonsgegevens voor veiligheidsdoeleinden en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer vaak ten onrechte gezien als elkaars natuurlijke vijanden. Die ‘verkramping’ moet er af, vindt de commissievoorzitter, die in opdracht van beide mnisters onderzoek deed naar dit thema. Veiligheid en privacy, zo stelt de commissie, kunnen elkaar juist heel goed versterken.
'Gevaarlijke passiviteit'
Koren op de molen van beide bewindslieden die over de veiligheid gaan. Minister Ter Horst juicht het toe dat privacy niet langer als ‘iets heilig-juridisch’ wordt behandeld, maar als een ‘normaal beleidsterrein.’ Met een recent praktijkvoorbeeld (vader doodt zijn eigen kind; jeugdzorg was niet op de hoogte van de gewijzigde medicatie van de vader, die hem agressief maakte) wees minister Hirsch Ballin op de ernstige gevolgen die het niet of niet tijdig (durven) uitwisselen van belangrijke informatie kan hebben voor iemands veiligheid. Hij waarschuwde voor de ‘gevaarlijke passiviteit’ die kan ontstaan als mensen niet goed weten hoe ze met persoonsgegevens moeten omgaan. ‘Juist in dit soort situaties moeten hulpverleners kunnen terugvallen op eenvoudige constructies.’
Zes criteria
Zes criteria zijn volgens de commissie-Brouwer-Korf van belang bij het afwegen van de belangen van veiligheid en die van privacy:
· Er moet sprake zijn van transparantie, tenzij… Mensen moeten in principe weten wie over hun persoonsgegevens beschik(ken), wat ze ermee doen, met wei ze deze gegevens mogen uitwisselen en onder welke voorwaarden.
· Het werken met persoonsgegevens moet tot het noodzakelijke minimum worden beperkt
· Als duidelijk is dat iemands veiligheid concreet in het geding is en het delen van persoonsgegevens kan deze dreiging wegnemen, dan moet dit gewoon gebeuren.
· De integriteit van de gegevens, de systemen en de mensen die ermee werken moet buiten kijf staan.
· Er moeten duidelijke protocollen en modelcodes komen voor professionals die dagelijks met persoonsgegeven werken
· Deze regels moeten worden nageleefd; op deze naleving moet goed intern toezicht zijn.
Onafhankelijk extern toezicht
Daarnaast adviseert de commissie om een onafhankelijke externe toezichthouder in het leven te roepen. Deze moet toegang krijgen tot de werkvloer, om te controleren of het verzamelen en uitwisselen van persoonsgegevens zorgvuldig plaatsvindt. De toezichthouder moet niet zelf belast zijn met advisering, facilitering en voorlichting over privacyaspecten, zoals momenteel het College Bescherming Persoonsgegevens.
De hele rapportage downloaden op: http://www.veiligheidbegintbijvoorkomen.nl/actueel/Archief_2009/veiligheid-vs-privacy.aspx?cp=62&cs=16325
Bron: Veiligheid begint bij Voorkomen
Bron afbeelding: Flickr
10 Reacties
- Dit lijkt me een prima ontwikkeling zo met alle mitsen en marenreageer
- De nieuwe poll gaat ook over privacy: 'Ik weet zeker dat wat wel en wat niet mag, juridisch goed vastgelegd zal worden. Ik maak mij hier geen zorgen om!' Geef hier - http://www.nanopanel.nl/stelling - of op de homepage onder 'poll' (midden-links) je mening.reageer
- Het probleem is dat we inmiddels in zo'n woud van mitsen en maren zijn ingepakt dat ik persoonlijk niet meer kan overzien wat hiervan de risico's zouden kunnen zijn. Ik zou graag een reactie zien van het CBP.reageer
- Type hier uw reactiereageer
- Privacy gegevens mogen alleen worden uitgewisseld als de veiligheid in het geding is. Dat is echter lang niet altijd van te voren te zien. Aan de hand van de enkele gevallen waarin het daadwerkelijk fout gaat (zoals bij de vader die zijn dochter doodt) wordt dan een kader opgesteld om gegevens uit te wisselen. Dat kader wordt dan in alle gevallen toegepast en daarmee gaat het al snel te ver. Het is een afweging tussen een grote privacy en hier en daar een situatie die voorkomen had kunnen worden door het uitwisselen van gegevens, en nog steeds hier en daar een situatie maar dan met veel minder privacy.reageer
- Privacy is eigenlijk een raar onderwerp. zolang alles goed gaat, merk je er niets van, maar owee als door een fout of malafide handeling opeens prive gegevens van 100.000 mensen in het criminele circuit worden aangeboden. en dat is nooit voor 100% uit te sluiten. dus, informatie maximaal beschermen, versleutelen, goede en misschien wel strenge wetgeving bij misbruik, en compensatie voor slachtoffersreageer
- dit geeft meer staatsinvloed op de burger. wie bewaakt de bewaker?reageer
- Ik zie het nano-onderwerp hier niet in. Behalve dat nanotechnologie meer mogelijkheden biedt voor het verzamelen van gegevens, maar waarschijnlijk ook voor het beschermen van de gegevens. Ik vind privacy ondergeschikt aan veiligheid, maar veiligheid bestaat dus óók uit het bewaken van de privacy gegevens.reageer
- Type hier uw reactiereageer
- Privacy is altijd sluitpost geweest in beleid, vandaar dat er zoveel over gediscussieerd moet worden. Nu is veiligheid het nieuwe sleutelwoord om privacy niet grondig uit te werken. Suzanne maakt een wezenlijk punt. Incidenten zijn steeds meer het uitgangspunt geworden voor wetten en regels. Dat lijkt me op zichzelf al een ontwikkeling die we ter discussie kunnen stellen. En dan hebben we nu een commissie die 6 criteria heeft opgesteld, die typisch vanachter een bureau zijn bedacht ... en ... in de praktijk niet zullen werken. Wat is het noodzakelijke minimum voor het werken met persoonsgegevens? Wanneer is het duidelijk dat iemands veiligheid concreet in het geding is? Het woord "concreet" maakt mij bezorgd, want dat houdt in dat de bedreiging aanwijsbaar en aantoonbaar is. De integriteit moet buiten kijf staan. Dat is al helemaal een onhoudbaar criterium, omdat in systemen, vroeg of laat, maar wel gegarandeerd, storingen optreden. Ook mensen maken fouten. Tenslotte moet er goed intern toezicht zijn. Is ook makkelijker gezegd dan gedaan. We moeten ons realiseren dat dit alles mensenwerk is en dat dit verre van perfect is. We kunnen ons beter bezighouden met te onderzoeken hoe wij de wereld onveilig maken in plaats van ons steeds verder te wapenen teven onveiligheid.reageer
